martes, 22 de enero de 2013

Mensaxe para "Un de Nós" ► Hugo Mallo, nunca camiñarás só...




Hugo Mallo, Cabo Mallo, aquí estamos. Xusto aquí. Sendo sombra dos teus pasos. Cómplices compañeiros dun paseo cun final ben claro: VOLTAR Ó VERDE!

"Cando nós só pensábamos nunha cousa, ti non paraches ata conseguila. Agora ti só debes pensar nunha cousa, nós non pararemos ata que a consigas".

Primeiro de todo: MOITÍSIMAS GRAZAS A TODAS E TODOS QUE FIXESTES ESTE VÍDEO POSIBLE.
Grazas a tódolos que sin eu pedirvos nada axudastes a difundir a idea para que chegase á maior cantidade de afeccionados posible.
E sobretodo GRAZAS polo voso entusiasmo e polas vosas ganas de colaborar. Foi un pracer. Millóns de veces GRAZAS!!
Pd: Perdoade a miña ineptitude á hora de editar con fotos, definitivamente non é o meu ;)


Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!


domingo, 13 de enero de 2013

Hugo Mallo → Nado para triunfar ☆






Despois do encontro de Copa xogado contra o Real Madrid e a desafortunada lesión de longa duración sufrida polo noso lateral, pedíame o corpo adicarlle esta pequena homenaxe.


Unha pausa no camiño que non mudará o teu destino. Forza Hugo!!


Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!


miércoles, 5 de diciembre de 2012

A longa travesía do celtista... {Loubanza ós ETERNOS}




Por eses que non preguntan por qué, os que non entenden de categorías, os que non devalúan o seu sentir na derrota... Polos que só pensan en facer iso, recompoñer ó noso Celta cando as cousas veñen de nalgas. Por eles, por vós, por ti...

O 3 de xuño de 2012 Borja Oubiña, o noso capitán, recordaba ós 7.000 de sempre. Eu non lle vou a poñer cifra a esta homenaxe. É sinxelamente para todo aquél que vexa esta nadería e sinta coma eu sinto. Coma sentín estes anos. Nos momento máis duros ou nos más doces.

Oxalá tivera moito máis material para incluir a todos os que tanto fixeron ao longo deste traxecto por devolver ó Celta á máxima categoría. Aquí só aparece unha pequena mostra con Eusebio, López Garai, Michu, Trashorras, Murillo... xogadores cos que, se ben é certo que non acadamos o ascenso, sí que fixeron por endereitar a situación do equipo respecto a tempadas anteriores.

En definitiva, por ese pequeno lóstrego que dirixe a nosa paixón e recibe o nome de Real Club Celta de Vigo. Ése que precisamos recompoñer cando a vida o maltrata, porque iso é o que nos define.
Somos os puntais dun barco que, en ocasións, zozobra. Mais sempre recupera o rumbo para continuar nesta travesía que nos une a el. SEMPRE CELTA.


NOTA: Ao final quixen deixar unha pequena mostra de ánimo a Samuel Llorca xa que éste é o primeiro vídeo de equipo que subo desde a súa lesión. ¡Ánimo Samu!


Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!



viernes, 23 de noviembre de 2012

Natxo Insa #25 - Homenaxe






Adicado ao home que asinou o derradeiro gol da tempada pasada rubricándoo coma o gol do ascenso, o da victoria en Tarragona na penúltima xornada de Liga.

Moitas grazas pola petición deste vídeo.

Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!


lunes, 5 de noviembre de 2012

TONI Rodríguez ► Tributo [Awake&Alive]




Porque nacendo no norte non se pode ter o corazón máis ao sur. Sinxelamente: Toni Rodríguez. Tamén coñecido coma: TALENTONI.


Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!


domingo, 21 de octubre de 2012

V de Vendetta, de Vigo, de Victoria... #ONosoDerbi [27Outubro2012]





Chegou a semán do derbi, un deses partidos que sempre buscas nada máis saír o calendario ligueiro.

Hai algunha pequena variación/licencia poética nos diálogos, nalgún nome (como o de Fito Domínguez ou Real Club Celta de Vigo). A idea é clara: primeiro deixar atrás a espiniña dos últimos resultados nos derbis e segundo, homenaxear esa identificación tan clara que sentimos co equipo e que nos fai ser parte de esa resposta á pregunta de: Quén é o Real Club Celta de Vigo?

Vivide o derbi, desfrutádeo (con sentidiño) e fagamos xuntos unha inolvidable festa do noso fútbol.

Unha aperta a tod@s e ¡Ala Celta!


martes, 9 de octubre de 2012

Borja Oubiña inspira… y no sólo al respirar

Foto de Ricardo Grobas
El diccionario de la RAE define al futbolista así: “jugador de fútbol”.
Sin florituras, sin adornos, sin salsa ni aderezo.

Tres palabras que hacen estéril y aséptica una profesión con la capacidad de despertar la vena pasionaria de todos los que hemos caído en las redes cautivadoras del mundo del fútbol y sabemos reconocer en esos jugadores una de las principales causas por las que seguir creyendo con locura enfebrecida en la magia de nuestro deporte.

“Jugador de fútbol” es la profesión cuyo adjetivo superlativo es Borja Oubiña.
Borja Oubiña es el nombre que resume las aptitudes y cualidades que atesoran al fútbol con la suficiencia de hacer excelente lo mejor y repetible lo insuperable.

Sobre el césped despliega sus talentos y virtudes. Está antes de que se le espere. No espera antes de ponerla. La pone al primer toque. Y de toques hace su baile.
Ése es el Borja vestido de corto.

Fuera del rectángulo de cal extrapola sus dones aderezándolos con la sapiencia y mentalidad del que se sabe parte de un juego que no tiene marcador definitivo hasta pasados los 90 minutos más tiempo añadido. Del que sabe que la grandeza del rival no es medida justa para anticipar resultados hasta que la enfrentas a tu propia grandeza y la obligas a competir. 

En un campeonato de desalmado equilibrio entre “Tiburones y Pezqueñines” siempre existe ese pequeño espécimen cuya voluntad es más fuerte que su conformismo y que tiene la habilidad de encontrar su camino para defenderse y atacar a un escualo tan considerable como es el gran blanco.

El 20 de octubre iremos al Bernabéu y no lo haremos de visita turística. Si ese tiburón quiere la victoria tendrá que sudarla y, es que, enfrente, encontrará un equipo de “pezqueñines” con un capitán a la cabeza dispuesto a que el inmaculado albino lechoso que define a los rivales termine el encuentro teñido de césped y cicatrizado de barro.

Así como los partidos hay que jugarlos antes de perderlos, empatarlos o ganarlos; a los jugadores deberían “Oubiñarlos” antes de ficharlos.

Porque si ser “futbolista” es ser sólo “jugador de fútbol”… Entonces, ser Borja Oubiña es otra cosa…

Que resuciten a Charles Darwin, hemos encontrado al ejemplar destinado a suceder al Homo Sapiens y gobernar la Tierra. 
Su identidad: Borja Oubiña Meléndez.


Un abrazo a tod@s y ¡Hala Celta!